Ciekawostki o Krajach

Japonia

  • Japonia, czyli "Kraj Wschodzącego Słońca" to bez wątpienia jedno z najbardziej interesujących miejsc na świecie. Fascynująca kultura i nieszablonowy styl życia, niezwykłe połączenie tradycji i nowoczesności, niecodzienna synteza natury i postępu technologicznego. Japonia zajmuje obszar 377 435 km kw. Stolicą jest Tokio, które zamieszkuje 8 mln mieszkańców. Językiem urzędowym jest język japoński. Ustrój monarchia konstytucyjno-parlamentarna. Głowa państwa cesarz Akihito.

  • Architektura Japońska:Japonia znana jest z kwiatów wiśni, ale tym co jeszcze ją wyróżnia jest jej architektura budowlana. Tutaj przede wszystkim trzeba podkreślić, że Japończycy nie czują się tak jak ludność europejska – panami przyrody, lecz jej częścią, toteż zauważamy tu ogromy szacunek dla samej Matki Natury. Budynki stawiane są w sposób nie zakłócający jej ładu. Budownictwo japońskie składa się z dwóch kategorii: wiejskiego i miejskiego. Te pierwsze wykonane były z drewna, jednokondygnacyjne, ze stromymi, również drewnianymi dachami. Ściany zazwyczaj były przesuwane, domki te miały małe okna i pojedyncze przesuwane drzwi. W czasach dzisiejszych rzadko spotykane są takie budowane, wszystkie są zastępowane wielkimi betonowymi drapaczami chmur. Jedynie gdzie możemy spotkać przed buddyjskie budowle to muzea, oraz w rodzimych rejonach Japonii. Na przedmieściach miast nie ma miejsca na zieleń niestety, tam są długie rzędy leżących blisko przy sobiedomków jednorodzinnych. Oczywiście zdarzaj się, że co jakiś czas ktoś z nowych budujących się zapragnie mieć nietypowy dom, dlatego co jakiś czas idąc taką ulicą, widzimy domy kształtami przypominające dziwne bryły

      •  
Zabytki:
  • Pałac Potala- warowny pałac Dalajlamy, duchownego przywódcy Tybetu, wygląda jakby wyrastał wprost ze wzgórza dominującego nad Lhasą. Odizolowane położenie, imponujące rozmiary oraz złote dachy, wszystko to tworzy niezwykłą, mistyczną atmosferę. Pałac Potala zdecydowanie góruje nad świętym miastem Lhasa, stolicą Tybetu, położoną na wysokości ponad 3600 metrów nad poziomem morza. Od XVII wieku, przez ponad 300 lat, ten olbrzymi kompleks, pełnił role rezydencji dalajlamy – duchownego i politycznego przywódcy Tybetu.
  • Zamek Himeji,ta wspaniała budowla pochodzi z czasów średniowiecza. Cały kompleks pałacowy składa się z kilkudziesięciu budynków i jest dziś jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków Japonii.Oprócz niezwykłej estetyki i walorów wizualnych zamek słynie z elementów obronnych.Najsłynniejszym jest labirynt ścieżek, który z założenia miał utrudniać wrogom dotarcie do właściwej warowni.Spośród innych japońskich zamków warto wymienić następujące: Matsumoto, Osaka, Oshi, Okazaki, Inuyama, Nagoya i Okayama. 
  • Sanktuarium sinto w Itsukushima to święte miejsce sintoizmu na wyspie Itsukushima, którego obecna forma powstała w XII w.Budynki same w sobie są niezwykle harmonijne, jednocześnie zostały wspaniale wplecione w krajobraz morza i gór.Przybysze przepływają pod efektowną bramą - Torii, która uchodzi za jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w Japonii.
Fudżi-wulkan, a zarazem najwyższy szczyt Japonii.To święta góra sintoizmu, która odwiedzana jest przez licznych pielgrzymów i turystów.Pokryty śniegiem wulkan stanowi niezwykle popularny motyw w sztuce.Ostatnia erupcja tego niezwykle majestatycznego wulkanu miała miejsce przeszło 300 lat temu.Dziś Fudżi jest częścią Parku Narodowego Fudżi – Hakone – Izu.

  • Kultura.  W Japonii obowiązują odmienne niż w Europie zasady obyczajowe. Aby uniknąć niezręcznych sytuacji, należy respektować ważniejsze zwyczaje miejscowe: nie wchodzić w butach do domu czy świątyni, nie używać mydła w wannie (wanna służy do relaksu), wystrzegać się wycierania nosa w miejscach publicznych. W Japonii nie ma zwyczaju dawania napiwków. Właściwym gestem przy powitaniu czy pożegnaniu jest ukłon. Wsiadając do metra czy autobusu, należy ustawić się w kolejce osób oczekujących. Japończycy zwykle jedzą pałeczkami. Nakrywając do stołu, stawiają po lewej - miseczka z ryżem, a po prawej - z zupą. Pałeczki leżą równolegle przed nimi. Prawą ręką trzyma się pałeczki, a lewą podnosi miseczkę z ryżem lub zupą. Tylko zupę pije się prosto z miseczki - do innych talerzy i miseczek sięga się pałeczkami.

  • Religia W Japonii nie ma jednorodności religijnej, a do najczęściej spotykanych wyznań należą: shintoizm, buddyzm, konfucjonizm, taoizm i chrześcijaństwo. Dla przeciętnego Europejczyka poza tym ostatnim wszystkie religie japońskie są podobne, ale nie dla samego japończyka. Ten ostatni, jeśli jest wyznawcą, to faktycznie oddanym i praktykującym. W telewizji często można zobaczyć bardzo charakterystyczne dla japońskich religii obrzędy, jak palenie kadzideł czy ołtarzyki ze zdjęciami. Shintoizm to pierwotna religia Japończyków sprowadzająca się do oddawania czci wielorakim bóstwom, określanym jako kami. Mogą to być zwierzęta lub przyroda nieożywiona. W shintoizmie ważne jest tzw. oczyszczenie. Z kolei buddyzm trafił do Japonii za sprawą Chińczyków. Podstawowe jego zasady zawarte są w tzw.: Czterech Szlachetnych Prawdach: 1. istnieje cierpienie, 2. źródłem cierpienia jest pragnienie, 3. porzucenie pragnienia drogą do ustania cierpienia, 4. jest osiem sposobów porzucania pragnienia. Konfucjanizm i taoizm to doktryny filozoficzne, pochodzenia chińskiego.

Kimi-ga-yo ("panowanie cesarza"?) to hymn państwowy Japonii.Słowa hymnu pochodzą z poematu waka zamieszczonego w zbiorze Kokin-waka-shū , datowanego na lata 915-920 (okres Heian). Autor słów pozostaje anonimowy. Melodię skomponował Hayashi Hiromori i niemiecki muzyk Franz Eckert. Hymn po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowano 3 listopada 1880 z okazji urodzin cesarza Meiji. 

  • Symbole i ceremonie  .Samuraj, gejsza, sumo, sushi, origami, ogrody japońskie, zielona herbata, sake to pojęcia wszystkim chyba znane. Różnorodność Japonii jest ogromna, a jej poznawanie to niekończąca się przygoda. Ceremonia herbaciana, jest typowo japońską formą estetycznego spędzania czasu, polegającą na podawaniu i piciu zielonej herbaty. Zwyczaj organizowania spotkań towarzyskich w celu picia matcha rozpowszechnił się wśród wyższych warstw społecznych w XIV wieku. W kategoriach estetycznych, ceremonia herbaciana polega na podziwianiu pomieszczenia, w którym się odbywa, przylegającego do niego ogrodu, naczyń i przyborów służących do podawania herbaty, a także dekoracji wnętrza, na przykład wiszącego zwoju czy kompozycji z kwiatów. Istnieją szkoły ,w których uczy się sztuki parzenia i picia herbaty. Szkoły te różnią się między sobą szczegółowymi regułami, ale zachowują istotę ceremonii herbacianej.

  • Statystyki Japonia z liczbą ludności 128 mln osób Japonia zajmuje 10. miejsce w świecie. Według danych ONZ i WHO, przeciętna długość życia jest najwyższa w świecie. Japonia jest krajem wysoko rozwiniętym, drugą potęgą gospodarczą świata. Japonia zajmuje czwarte miejsce pod względem eksportu i szóste jako importer.

Charakterystyka kuchni japońskiej
Japończycy słyną z długiego życia i dobrego zdrowia. Tajemnicą ich długowieczności jest odpowiednia dieta. Głównymi składnikami kuchni japońskiej są warzywa, ryby, owoce morza. Głównym źródłem białka w ich diecie są ryby i soja, które dobrze wpływają na serce. Kolejnym ważnym składnikiem dań japońskich jest tofu, będące źródłem wapnia, soli mineralnych i witamin. Ważne jest też to, w jaki sposób przygotowywane są potrawy kuchni japońskiej. Smażenie potraw odbywa się rzadko, a jeśli już, to najczęściej na niewielkiej ilości bardzo zdrowego oleju sezamowego. Japończycy zamiast coli popijają do obiadu zieloną herbatę. Przeciętna długość życia Japończyków to 82 lata. Japończycy należą także do najmniej otyłych narodów świata.
       
           Zasady kuchni japońskiej:
  • 1. Nieuprzejmie jest coś jeść lub pić, kiedy idziesz ulicą. 
  • 2. Nie nalegaj natarczywie oczekując na posiłek ani nie jedz go łapczywie. 
  • 3. W Japonii nie ma zwyczaju dawania napiwków, normą jest również płacenie rachunków w kasie wychodząc z restauracji, a nie u kelnera.
  •  4. Nieuprzejme jest przeliczanie wydanej reszty w sklepie czy restauracji.

Hanami-święto kwitnącej wiśni
  • Hanami jest to jedno z najbardziej widowiskowych i popularnych świąt w kraju samurajów. Jego pięknem zachwycają się turyści z całego świata.

  • Hanami w dosłownym tłumaczeniu znaczy oglądanie kwiatów. Zwyczaj ten zakorzenił się w kulturze japońskiej kilkaset lat temu, ale stał się tak głośny, że Japonia zaczęła być nazywana krajem kwitnącej wiśni.Mówiąc o święcie, zawsze kojarzymy je z jakąś konkretną datą. W tym przypadku jest to jednak niemożliwe, gdyż uzależnione jest to od natury. Duża rozciągłość południkowa Japonii sprawia, że kraj ten leży w zasięgu trzech stref klimatycznych. Dlatego święto w różnych obszarach archipelagu odbywa się w różnym okresie, na przełomie marca, kwietnia lub maja .

  •  Podczas okresu kwitnienia wiśni, w japońskich prognozach pogody, zawsze podaje się przypuszczalną datę Hanami na różnych obszarach archipelagu.Japończycy świętują Hanami zbierając się grupami w parkach, skwerach, wszędzie tam gdzie licznie rosną kwitnące sakury. Na łonie przyrody Japończycy bawią się czasem do późnych godzin nocnych. Zabawa wiąże się ze spożywaniem tradycyjnych japońskich potraw takich jak dango (kulki ryżowe), powszechnie pije się też sake i piwo. Hanami obchodzone jest tłumnie, przez co najlepsze miejsca do świętowania zajmowane są na kilka godzin, a niekiedy nawet na kilka dni przed samym wydarzeniem. Zdarza się, że japońskie firmy wysyłają swojego pracownika, aby wybrał i zarezerwował miejsce dla pozostałych członków firmy. W popularnych miejscach do świętowania czasem robi się tłoczno, szczególnie w dniu pełnego rozkwitu, gdzie drzewa wyglądają najbardziej okazale.

  •  Jak widać, tradycyjny japoński zwyczaj podziwiania urody kwiatów, nie jest adresowany wyłącznie do pasjonatów przyrody. W świętowaniu Hanami biorą udział wszystkie grupy społeczne niezależnie od płci czy wieku. Ciężko jest stwierdzić jednogłośnie, gdzie najlepiej jest oglądać kwitnącą wiśnię. Wiele miejsc ma swój niepowtarzalny klimat, w którym można się zauroczyć i mile spędzic czas na łonie natury. 
Kreator stron www - przetestuj!