Ciekawostki o Krajach

Francja

  • Francja zwana Republiką Francuską to państwo, którego część metropolitarna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach.Francja graniczy z Belgią, Luksemburgiem, Niemcami, Szwajcarią, Włochami, Monako, Andorą i Hiszpanią. Terytoria zamorskie graniczą również z Brazylią, Surinamem i Antylami Holenderskimi. Kraj jest także połączony z Wielką Brytanią przez tunel pod kanałem La Manche.
  • Nazwa "Francja" pochodzi od germańskiego plemienia Franków, które zajmowało region po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego.

Zwycaje. Zasady które musimy przestrzegać gdy jesteśmy we francji :
  • Częściej niż w Polsce używać zwrotów grzecznościowych: bonjour czyli dzień dobry, merci, czyli dziękuję, au revoir, czyli do widzenia. 
  • Kiedy jesteśmy na targu, w sklepie nie możemy dotykać owoców, warzyw ani kwiatów, chyba, że sprzedawca wyraźnie to zaproponuje. 
  • Jeśli jeszcze nie poruszymy tematu pensji naszego rozmówcy i nie podepczemy trawników, wszystko będzie w porządku.
I te zasady obowiązują wszędzie bez względu na to, do którego z pięknych miast się udamy

Święta. Świętem narodowym we Francji jest dzień 14 lipca, który to upamiętnia zburzenie Bastylii w 1789r. Symbolem Republiki jest Marianne, czyli wolność, przedstawiana alegorycznie jako kobieta w czapce frygijskiej. Można ją zobaczyć np. na znanym obrazie autorstwa Eugene Delacroix "Wolność wiodąca lud na barykady", a nawet na francuskich znaczkach pocztowych. Nawet największy ignorant w dziedzinie historii zauważy więc, że Wielka Rewolucja Francuska była przełomem w historii kraju. Nic w tym dziwnego, gdyż ówczesne obalenie monarchii dało początek długiemu procesowi, w wyniku którego obecnie Francji jest krajem demokratycznym, a władza opiera się na systemie pół-prezydenckim.

Mentalność Francuzi są snobami, nie bójmy się tego powiedzieć. Są jednak snobami w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Nie do końca jest prawdą, że nie chcą używać języka angielskiego. Wolą rozmawiać w ojczystym i nie ma w tym nic dziwnego. Jednak zdają sobie doskonale sprawę z tego, że turystyka przynosi im ogromne dochody i żeby turystów zadowolić, mówią po angielsku, a nawet włosku czy hiszpańsku. Mają świadomość swojej wartości, ale jak może być inaczej, skoro wydali na świat sławy literatury, malarstwa, rzeźby, muzyki, filozofii.

Geografia . Francja, a właściwie Republika Francuska to kraj o powierzchni ponad 675 tys. km2. Jest drugim co do wielkości krajem w Europie. Państwo tworzą część metropolitarna, leżąca w Europie Zachodniej oraz terytoria zamorskie na innych kontynentach. Skupmy się jednak na części europejskiej, gdyż to właśnie ona jest przedmiotem zainteresowania milionów turystów. Francja graniczy z ośmioma państwami: Andorą, Belgią, Hiszpanią, Luksemburgiem, Monako, Niemcami, Szwajcarią i Włochami, a także z Oceanem Atlantyckim oraz Morzem Śródziemnym. Stolicą i zarazem największym miastem we Francji jest Paryż. Język urzędowy to francuski, jednak jak w każdym języku, we Francji możemy spotkać wiele różnych dialektów. Najważniejszą dewizą francuską jest hasło "Liberté, Égalité, Fraternité" (Wolność, Równość, Braterstwo), które ma swe źródło w historii było to motto rewolucjonistów podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej w 1789r. Jego ważność podkreśla fakt, że hasło to występowało na najbardziej codziennym, a jednocześnie mającym wielkie znaczenie przedmiocie na pieniądzach (franku francuskim). Zmieniło się to w 1999r., kiedy wprowadzono nową walutę obowiązującą w większości krajów Unii Europejskiej- Euro.

  • Podział administracyjny Główną jednostką administracyjną we Francji są regiony. Jest ich 22: Akwitania, Alzacja, Bretania, Burgundia, Centralny, Franche-Comté, Île-de-France, Korsyka, Langwedocja-Roussillon, Limousin, Lotaryngia, Midi-Pyrénées, Nord-Pas-de-Calais, Dolna Normandia, Górna Normandia, Owernia, Pays de la Loire, Pikardia, Poitou-Charentes, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, Rodan-Alpy i Szampania-Ardeny. Choć wedle konstytucji Francja jest państwem laickim, około połowa populacji to Katolicy, 20% wyznaje inne religie, a tylko 30% deklaruje brak jakichkolwiek przekonań religijnych.

Zabytki. Lista paru zabytków we francji:
  • Wieża Eiffla (fr. Tour Eiffel, wym. tuʀ ɛfɛl’) – najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, rozpoznawany również jako symbol Francji. Jest najwyższą budowlą w Paryżu i piątą co do wysokości we Francji. „Żelazna dama” stoi w zachodniej części centrum miasta, nad Sekwaną, na północno-zachodnim krańcu Pola Marsowego. Wieżę zbudowano specjalnie na paryską Wystawę Światową w 1889 roku. Miała zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji. 
  • Łuk Triumfalny (fr. L'Arc de Triomphe) – pomnik stojący na placu Charles'a de Gaulle'a w Paryżu. Znajduje się w 8. dzielnicy (dawniej Plac Gwiazdy, Place de l'Etoile), na zachodnim skraju Pól Elizejskich (Avenue des Champs-Élysées). Jest to ważny element architektury Paryża, stanowiący zakończenie perspektywy Pól Elizejskich. Łuk został zbudowany dla uczczenia tych, którzy walczyli i polegli za Francję w czasie wojen rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.
  • Wiadukt Fades – wiadukt kolejowy nad doliną rzeki Sioule w departamencie Puy-de-Dôme w centralnej Francji. W momencie wybudowania był najwyższym wiaduktem na świecie. Obecnie (2010) jest najwyższym wiaduktem kolejowym we Francji i dziesiątym najwyższy wiaduktem kolejowym na świecie.
  • Pałac wersalski (fr. Château de Versailles) – pałac królewski w Wersalu, na przedmieściach Paryża, uznawany za symbol monarchii absolutnej tzw. ancien régime. Pałac projektowali architekci królewscy Louis Le Vau i Jules Hardouin-Mansart. Wnętrza urządzał Charles Le Brun, a André Le Nôtre zaprojektował ogrody. W 1682 pałac w Wersalu stał się oficjalną rezydencją króla Francji i Wersal przejął rolę stolicy kraju. Obecnie pałac jest odwiedzany przez około 10 milionów zwiedzających rocznie i stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych Francji. Znajduje się w nim 700 pomieszczeń, z których 120 udostępnia się publiczności.

Hymn.Marsylianka (fr. La Marseillaise) – hymn państwowy Francji oraz jej departamentów i terytoriów zamorskich: Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Majotty, Martyniki, Polinezji Francuskiej, Reunionu, Saint-Pierre i Miquelon oraz Wallis i Futuny. Słowa i muzykę tej pieśni napisał 25 kwietnia 1792 Claude Joseph Rouget de Lisle na cześć rewolucyjnej Armii Renu.
 Oto 2 wzrotki:
La Marseillaise 
  • 1.Allons enfants de la Patrie, Le jour de gloire est arrivé. Contre nous de la tyrannie L'étendard sanglant est levé, L'étendard sanglant est levé ! Entendez-vous dans les campagnes Mugir ces féroces soldats ? Ils viennent jusque dans nos bras Égorger nos fils, nos compagnes. 
  • Refrain Aux armes, citoyens, Formez vos bataillons ! Marchons ! Marchons ! Qu'un sang impur Abreuve nos sillons.
  •  2.Que veut cette horde d'esclaves, De traîtres, de rois conjurés ? Pour qui ces ignobles entraves, Ces fers dès longtemps préparés, Ces fers dès longtemps préparés ? Français, pour nous, ah quel outrage Quel transport il doit exciter ! C'est nous qu'on ose méditer De rendre à l'antique esclavage
tłumaczenie
                                                     
Marsylianka
  • 1.I naprzód marsz, Ojczyzny dzieci, Bo nadszedł chwały naszej dzień. To tyran przeciw nam zawiesił Zbroczony krwawo sztandar ten. Zbroczony krwawo sztandar ten. Słyszycie z bitew pól niesiony. Żołnierzy przeokrutnych ryk? Już idą, nam zaciągnąć stryk, By zarżnąć nasze syny, żony 
  • Refren: Do broni, bracia dziś! Zewrzyjcie szyki wraz! I marsz, i marsz! By ziemię krwią napoić, przyszedł czas! 
  • 2.Cóż chce służalczy tłum i zmowy Ludzi, co zdradę wszędzie ślą, I łańcuch hańby już gotowy, Czyjże kark skrępować chcą? Czyjże kark skrępować chcą? Wstyd nasz, Francuzi, czy czujecie? Czy wasza krew nie burzy się, Że tyran wolnych wtłoczyć chce Pod jarzmo, co niewolnych gniecie?
Menu
Darmowe strony www dla każdego